Hiszpański Jamal ryzykuje po impasie na Wyspach Zielonego P…
Hiszpański Jamal ryzykuje po impasie na Wyspach Zielonego Przylądka
Remis 0:0 pokazuje, jak bardzo Luis de la Fuente musi chodzić po linie pod obciążeniem Lamine’a Yamala w miarę zacieśniania się kwalifikacji do Mistrzostw Świata.
Remis Hiszpanii 0:0 z Republiką Zielonego Przylądka odsłonił kruchość kryjącą się za tym szumem. Luis de la Fuente boryka się teraz z taktycznym bólem głowy związanym z obciążeniem Laminem Yamalem, gdy La Roja potyka się w kwalifikacjach do Pucharu Świata. sprawił, że Hiszpania zdobyła zaledwie cztery punkty w trzech meczach, co stanowi najgorszy start w kwalifikacjach od 2010 r.
Republika Zielonego Przylądka postawiła niski blok, wchłonęła presję i polegała na szybkich przejściach, aby zneutralizować kreatywność Hiszpanii. La Roja oddała tylko dwa celne strzały w ciągu 90 minut, co stanowi rażące oskarżenie ich nowatorskiej postawy. Dylemat De la Fuente koncentruje się wokół Yamala, 17-latka, który stał się już najbardziej wpływowym napastnikiem Hiszpanii.
Yamal rozegrał każdą minutę meczu z Republiką Zielonego Przylądka, notując ponad 360 minut w czterech meczach międzynarodowych w ciągu 12 dni. Jego obciążenie pracą jest nie do utrzymania bez ryzyka zmęczenia lub kontuzji, jednak umieszczenie go na ławce rezerwowych może zmniejszyć największe szanse Hiszpanii na przełamanie upartej obrony. Menedżer przyznał po meczu, że rotacja jest „konieczna”, ale możliwości są ograniczone.
Ferran Torres, Nico Williams i Dani Olmo oferują jakość, ale brakuje im bezpośredniości Yamala. Następne spotkanie Arabii Saudyjskiej w Madrycie odbędzie się 11 czerwca. De la Fuente musi podjąć decyzję: postawić na nogi Jamala lub postawić na plan B, który może nie być wystarczająco ostry.
w Madrycie przeciwko Arabii Saudyjskiej. Porażka lub remis narażałaby Hiszpanię na realne ryzyko pozostania w tyle za Francją i Holandią w grupie A. Zegar tyka, a linia linowa właśnie się zwężała.
Struktura defensywna Republiki Zielonego Przylądka pod wodzą menedżera Rui Águasa ujawniła głębszy trend: niezdolność drużyny La Roja do przystosowania się do zwartych, fizycznych przeciwników. Hiszpania dominowała w posiadaniu piłki – 68% w porównaniu z 32% na Wyspach Zielonego Przylądka – ale miała trudności z rozbiciem drużyny, dla której forma była ważniejsza od popisu. Dane podkreślają paradoks: przewaga techniczna Hiszpanii nie zawsze przekłada się na bramki w meczach przeciwko zdyscyplinowanym, kontratakującym drużynom.
To nie jest odosobniony problem; odzwierciedla zmagania Hiszpanii w eliminacjach do Euro 2024 z Norwegią i Szkocją, gdzie pojawiły się podobne wzorce. Rola Jamala w tym systemie jest obecnie egzystencjalna. W wieku 17 lat jest nie tylko kreatywnym ujściem, ale głównym źródłem wertykalności w zespole, który często gra na poziomych liniach.
Jego drybling i umiejętność gry jeden na jednego zmuszają obronę do kompresji, tworząc przestrzeń dla kolegów z drużyny. Pozbawienie Hiszpanii tego wymiaru grozi zdegradowaniem jej do drużyny opartej na posiadaniu piłki, której brakuje ostatniego podania lub strzału. Dylemat rotacji menedżera nie dotyczy tylko minut; chodzi o zachowanie jedynej broni, która niezawodnie odblokowuje uparte systemy.
Nadzieje Hiszpanii w Pucharze Świata opierają się teraz na rozwiązaniu jednego równania: jak zachować świeżość Lamine Yamal, nie rezygnując przy tym z siły ognia, która definiuje tę drużynę. Impas na Wyspach Zielonego Przylądka nie był tylko straconą szansą; było to ostrzeżenie, że miesiąc miodowy dobiegł końca. Następny ruch De la Fuente zadecyduje o tym, czy Hiszpania przybędzie do Ameryki Północnej jako pretendenci – czy też jako zawodnicy, jeszcze przed rozpoczęciem turnieju.
Szerszym kontekstem zmagań Hiszpanii jest zmiana pokoleniowa w europejskim futbolu. Zespoły takie jak Wyspy Zielonego Przylądka, Norwegia i Szkocja nie są już bez szans; przyjęli zorganizowane systemy niskiego ryzyka, które neutralizują strony posiadające dużo piłki. Zależność Hiszpanii od Jamału odzwierciedla szerszą stagnację taktyczną: ich pomocnikowi brakuje dynamiki, aby szybko przechodzić zmiany, a boczni obrońcy rzadko zapewniają osłonę obronną niezbędną do wytrzymania ataków.
Bez planu B, który zaradziłby tym wadom strukturalnym, możliwości De la Fuente kurczą się wraz z upływem czasu. Krzywa rozwoju Jamała jest obecnie obsesją narodową. Kluby w całej Europie monitorują jego minuty, a Real Madryt podobno nalega na ograniczanie występów.
Obciążenie pracą nastolatka porównano z takimi geniuszami z przeszłości, jak Pedri i Gavi, którzy obaj odnieśli kontuzje w wyniku podobnych wybuchów. Różnica tym razem? Hiszpania nie może sobie pozwolić na czekanie.
Do Mistrzostw Świata w 2026 roku pozostały trzy lata, ale okno kwalifikacyjne jest brutalne – osiem meczów, aby zapewnić sobie miejsce w pierwszej dwójce w grupie z Francją i Holandią. Menedżer Hiszpanii Luis de la Fuente potwierdził „złożoność” równoważenia rozwoju Yamala z potrzebami zespołu, stwierdzając: „Pracujemy nad rozwiązaniami, ale nie ma prostych odpowiedzi. Musimy mądrze dysponować minutami i utrzymywać intensywność”. Czytaj w GNews.io
Dlaczego to ważne
Lamine Yamal to najbardziej wybuchowy talent Hiszpanii. Jeśli źle zarządza minutami lub dobrą precyzją w jąkającym się biegu kwalifikacyjnym, Puchar Świata 2026 może zakończyć się, zanim się zacznie. Lina De la Fuente jest teraz pod lupą: naciskaj Yamala zbyt mocno i ryzykuj wypaleniem; powstrzymaj go i zaryzykuj utratę przewagi, która mogłaby decydować o meczach z silniejszymi przeciwnikami. Losowanie na Wyspach Zielonego Przylądka ujawniło głębsze problemy – niezdolność Hiszpanii do przystosowania się do fizycznych systemów kontrataku oraz nadmierne poleganie na jednym graczu w rozwiązywaniu problemów. Kolejne trzy mecze będą sprawdzianem stresu zarówno dla drużyny, jak i filozofii menedżera.
Często zadawane pytania
Dlaczego Hiszpanii nie udało się strzelić gola w meczu z Republiką Zielonego Przylądka?
Hiszpania oddała zaledwie dwa celne strzały w ciągu 90 minut, a głęboki blok i zdyscyplinowane przejścia drużyny Zielonego Przylądka dusiły kreatywność La Roji. Remis sprawia, że Hiszpania ma zaledwie cztery punkty w porównaniu z trzema kwalifikacjami, co jest najgorszym początkiem od 2010 roku.
Jakie są obawy związane z obciążeniem pracą Lamine Yamal?
Yamal rozegrał każdą minutę w ostatnich czterech meczach reprezentacji Hiszpanii, notując ponad 360 minut w 12 dni. De la Fuente ryzykuje zmęczeniem lub spadkiem ostrości, jeśli jest nadużywany, lub pogorszeniem taktyki, jeśli jest wypoczęty.
Kiedy odbędą się następne kwalifikacje Hiszpanii?
Hiszpania zmierzy się z Arabią Saudyjską w Madrycie 11 czerwca 2024 r. Porażka lub remis narażałaby ją na realne ryzyko pozostania w grupie A za Francją i Holandią.
Jak to wpływa na plany Hiszpanii na mistrzostwa świata w 2026 roku?
Powolny start w kwalifikacjach UEFA wywiera dodatkową presję na pozostałe mecze. Do końca pozostało tylko osiem meczów, liczy się każdy punkt, a forma i kondycja Yamala mają kluczowe znaczenie dla odwrócenia losów meczu.
Kim są kolejni przeciwnicy Hiszpanii po Arabii Saudyjskiej?
Kolejnymi kwalifikacjami Hiszpanii po Arabii Saudyjskiej będą Gruzja (14 czerwca) i Norwegia (7 września). Obydwa mecze muszą wygrać, aby utrzymać tempo w grupie A.
Co jest większym problemem stojącym za zmaganiami Hiszpanii?
Niezdolność Hiszpanii do rozbicia zwartych, kontratakujących drużyn stała się powracającym tematem. Mecz na Wyspach Zielonego Przylądka ujawnił brak zdolności adaptacyjnych w podejściu La Roji, rodząc pytania, czy ich styl oparty na posiadaniu piłki wystarczy w starciu ze zorganizowaną obroną.
%3Afocal(170x61%3A172x59)%2Forigin-imgresizer.eurosport.com%2F2026%2F06%2F18%2Fimage-74fcd04c-7bf0-4741-ae4f-97345e0fd19c-85-2560-1440.jpeg&w=1920&q=72&output=webp&we)
