Waarom de Celtics in 2025-2026 Derrick White verkozen boven…
Voor Boston was Jaylen Brown dit seizoen niet eens de beste Celtic
Volgens Brian Windhorst gaven de Celtics in 2025-2026 de voorkeur aan Derrick White boven Jaylen Brown, ondanks de MVP-statistieken van de All-Star. Uitleg over een hiërarchie die alles veranderde.
De Celtics beschouwden Derrick White als hun beste speler vóór in het seizoen 2025-2026, ondanks diens 28,7 punten per wedstrijd en de All-NBA Second Team-selectie. Deze hiërarchie was rechtstreeks van invloed op de beslissing om Brown deze zomer aan de 76ers te verhandelen. ESPN-verslaggever Brian Windhorst onthult dat het management van Boston White waardevoller vond dan Brown, ondanks de indrukwekkende individuele statistieken van laatstgenoemde.
Derrick White, bekend om zijn defensieve veelzijdigheid en zijn rol in het aanvallende systeem, werd als effectiever op het veld beschouwd. Deze beoordeling is gebaseerd op criteria als defensieve efficiëntie, het vermogen om kansen te creëren voor teamgenoten en weerstand onder druk, aspecten waarin wit uitblinkt. Het profiel van White paste perfect bij de filosofie van Boston: een speler die zich aan alle situaties kan aanpassen, op verschillende posities kan verdedigen en op belangrijke momenten kan presteren.
Het contrast tussen statistische prestaties en interne evaluatie illustreert een verschil in filosofie binnen de franchise. Jaylen Brown, onbetwiste ster in scoren, was volgens de inschatting van Boston niet genoeg om hem voor White te plaatsen. Deze hiërarchie werd versterkt door de impact van Wit in de play-offs, waar hij vaak de meest beslissende speler was, met name dankzij zijn verdedigende werk tegen de leiders van de tegenstander.
Hoewel Brown beslissend was in de aanval, overtuigde hij volgens interne criteria niet in andere aspecten van het spel. Uit de gegevens blijkt dat Wit een plus (+4,2) boekte in gecombineerde aanvallende en verdedigende *plus/minus* in close games, een belangrijke maatstaf voor een franchise die zich richt op de Finale. Deze beslissing maakt deel uit van een bredere strategie van de Celtics, die ook Jayson Tatum als leider hebben benadrukt.
De interne hiërarchie werd daarom opnieuw gedefinieerd, met Wit bovenaan, Brown handelde en Tatum als centrale figuur. Een omwenteling die laat zien hoe moderne franchises de algehele bijdrage beoordelen in plaats van ruwe statistieken. De Celtics gaven dus de voorkeur aan een hybride profiel dat zich aan alle situaties kan aanpassen, in plaats van een individuele ster, zelfs een ultra-efficiënte.
Deze aanpak weerspiegelt een bredere trend in de competitie, waar teams op zoek zijn naar spelers die verdediging, veelzijdigheid en leiderschap kunnen combineren. De reacties binnen de competitie waren krachtig. Verschillende leidinggevenden benadrukten dat White het profiel belichaamde dat in de huidige NBA wordt gezocht: een speler die in staat is om op verschillende posities te verdedigen, kansen te creëren voor zijn teamgenoten en te presteren onder druk.
Een aanpak die contrasteert met het traditionele beeld van de individuele ster, vaak beoordeeld in termen van hun aanstootgevende statistieken. Anonieme coaches vertelden Windhorst dat White ‘het soort speler was waar je een team omheen bouwt’, een zeldzaam compliment in een sport waar sterren vaak heilig worden verklaard. Deze keuze bracht ook een grotere trend in de competitie aan het licht.
Franchises zijn nu op zoek naar spelers die verdediging, veelzijdigheid en leiderschap kunnen combineren, in plaats van tevreden te zijn met puur aanvallende profielen. White voldeed met zijn defensieve impact en zijn rol in het systeem aan deze verwachting, terwijl Brown, ondanks zijn prestaties, op deze aspecten niet genoeg was om te overtuigen. Gegevens uit de competitie laten zien dat teams met ten minste drie hybride spelers in hun basisvijf een winstrecord van 62% hebben, vergeleken met 48% voor degenen die afhankelijk zijn van meer gespecialiseerde profielen.
Een getal dat voor zich spreekt. Of het nu in de play-offs of in de reguliere competitie is, White is vaak de meest beslissende speler voor Boston geweest. Zijn defensieve impact, vooral op tegenstanders, was een belangrijk argument voor het management.
Hoewel Brown beslissend was in de aanval, slaagde hij er niet in te overtuigen in andere aspecten van het spel, die doorwegen in de balans. De cijfers spreken: Wit beperkte zijn directe tegenstanders tot 41% succes bij schoten in 1 op 1, een uitzonderlijk cijfer voor een bewaker. Ter vergelijking: Brown behaalde, ondanks zijn aanvallende kracht, een percentage van 47% in vergelijkbare situaties, een gat dat in het nadeel van de All-Star werkte.
Wat nu? Het seizoen 2025-2026 van de Celtics begint een keerpunt te worden. Nu Wit het team leidt, rekent Boston op een agressievere verdediging en een meer collectieve aanval.
Browns overstap naar de 76ers zou ook de balans van de Eastern Conference kunnen herdefiniëren. De komende maanden zullen uitwijzen of deze interne hiërarchie vruchten zal afwerpen in de play-offs. De NBA heeft haar les geleerd: statistieken zijn niet alles, en de algehele impact heeft nu voorrang op individuele prestaties.
Als deze strategie werkt, zou dit andere franchises kunnen inspireren om hun evaluatie van spelers te heroverwegen, waarbij de voorkeur wordt gegeven aan minder bekende maar completere profielen. Lezen op BasketSession
Waarom dit ertoe doet
Deze onthulling illustreert een groeiende trend in de NBA: het evalueren van de algehele impact in plaats van individuele statistieken. Voor Boston belichaamde White de beslissende defensieve en aanvallende veelzijdigheid, wat zijn status als middelpunt rechtvaardigde. Deze keuze herdefinieerde niet alleen de hiërarchie van de Celtics, maar veroorzaakte ook een grote handel met de 76ers, wat bewijst dat franchises nu de voorkeur geven aan hybride profielen boven traditionele sterren. Een les voor franchises die op zoek zijn naar titels, waarbij aanpassingsvermogen en verdediging vaak voorrang hebben op puur scoren. Deze aanpak zou wel eens de norm kunnen worden in een competitie waar tactische systemen en teamcohesie steeds belangrijker worden. Het laat ook zien dat geavanceerde gegevens, zoals *plus/minus* of defensieve succespercentages, nu evenveel gewicht in de schaal leggen als traditionele statistieken bij strategische beslissingen.
Veelgestelde vragen
Wie is Derrick White en waarom kozen de Celtics hem boven Jaylen Brown?
Derrick White, Celtics-bewaker, werd door het management als waardevoller beschouwd, ondanks de MVP-statistieken van Jaylen Brown (28,7 punten / wedstrijd, All-NBA Second Team). Wit bracht volgens Brian Windhorst cruciale defensieve en aanvallende veelzijdigheid met zich mee. Zijn impact in de play-offs en zijn rol in het Boston-systeem waren doorslaggevend.
Wat waren de statistieken van Jaylen Brown in 2025-2026?
Jaylen Brown sloot het seizoen 2025-2026 af met 28,7 punten per wedstrijd, werd geselecteerd voor het All-NBA Second Team en leidde de Celtics in het scoren. Toch was dat niet genoeg om hem in de evaluatie van Boston een voorsprong te geven op White. Zijn slagingspercentage in de individuele verdediging (47% in 1 tegen 1) woog door.
Wat was de impact van deze keuze op de Celtics?
Deze keuze leidde tot een grote ruil: Brown werd verhandeld aan de 76ers, terwijl White een steunpilaar van het team bleef. Een beslissing die de hiërarchie en de strategie van de Celtics voor het seizoen opnieuw definieerde, met een agressievere verdediging en een meer collectieve aanval.
Wie is Brian Windhorst en waar komt deze informatie vandaan?
Brian Windhorst is een ESPN-verslaggever die bekend staat om zijn inside NBA-bronnen. Hij onthulde deze hiërarchie in een analyse van de keuzes van de Celtics, gebaseerd op gesprekken met franchisemanagers. De onthullingen zijn gebaseerd op interne gegevens en tactische beoordelingen.
Wat is het All-NBA tweede team?
Het All-NBA Second Team is een jaarlijkse selectie van de beste spelers van de competitie, genomineerd door de media en coaches. Het beloont uitzonderlijke individuele prestaties, maar weerspiegelt niet altijd de algehele impact van een speler op zijn team. Jaylen Brown werd in 2025-2026 opgenomen ondanks Boston's voorkeur voor White.
Waarom geven NBA-franchises nu de voorkeur aan hybride profielen?
Franchises zijn op zoek naar spelers die verdediging, veelzijdigheid en leiderschap kunnen combineren, in plaats van puur aanvallende profielen. Deze hybride profielen passen zich beter aan moderne tactische systemen aan en bieden meer stabiliteit in play-offs. Uit gegevens blijkt dat teams met drie hybrides in hun basisvijf een winnende record van 62% hebben.
