Sorribes jest o krok od historii Wimbledonu i żegna się z p…
Sorribes jest o krok od historii Wimbledonu i żegna się z porażką z Pegulą
Tenisistka z Castellón zmarnowała cztery punkty setowe w pierwszym tie-breaku z Jessicą Pegulą, która po cierpieniach awansowała do trzeciej rundy turnieju na trawie.
Sara Sorribes była o krok od kamieni milowych w Wimbledonie, kiedy przegrała w drugiej rundzie z Jessicą Pegulą (7-6(6), 6-1), marnując cztery sety w pierwszym tie-breaku. Objęta ochroną rankingowa zawodniczka Castellón walczyła zaciekle, ale nie potrafiła wykorzystać szans, jakie miała w pierwszym secie. Porażka nadeszła w kluczowym momencie dla Sorribes, która starała się umocnić swój powrót po kontuzjach, które trzymały ją poza boiskiem.
Pegula ze swojej strony w drugim secie, z cierpieniem, ale i wypłacalnością, awansowała, a Sorribes nie był w stanie utrzymać tempa. Mecz pokazał, że poziom na trawie w dalszym ciągu stanowi wyzwanie dla Hiszpanki, pomimo jej odporności fizycznej i psychicznej. Końcowy wynik odzwierciedlał parytet w pierwszym secie, po zaciętym tie-breaku, który rozstrzygnął się przeciwko Sorribesowi.
W drugiej kwarcie Pegula wykorzystała swoje doświadczenie i siłę, szczególnie w uderzeniach po ziemi, aby zamknąć mecz w nieco ponad półtorej godziny. Rozstawiona z numerem siódmym Amerykanka pokazała, dlaczego jest jedną z faworytek na londyńskim korcie. Po meczu Sorribes przyznał, że „był to bardzo zacięty mecz, ale ostatecznie nie pojawiły się okazje”.
Pegula ze swojej strony podkreśliła trudność gry na trawie i znaczenie utrzymywania koncentracji w kluczowych momentach. Wynik pozostawia Sorribesa z poczuciem, że mógłby napisać kolejną stronę na Wimbledonie, ale tenis pozostaje sportem wymagającym szczegółów. Trawa to zdradliwa podłoga nawet dla najlepszych z nich.
Chociaż Sorribes pokazał, że potrafi rywalizować na najwyższym poziomie na innych nawierzchniach, trawa wymaga bardziej agresywnego i precyzyjnego stylu gry, z mocnymi serwisami i agresywnymi wolejami. Jego styl, oparty na konsekwencji od samego początku, kłóci się z wymaganiami turnieju takiego jak Wimbledon, gdzie piłka opada szybciej, a o punktach decyduje się w krótszym czasie. Ta strata utwierdza w przekonaniu, że aby odnieść sukces na trawie, przed przyjazdem do Londynu należy dostosować strategię lub nadać priorytet konkretnym turniejom rozgrzewkowym.
Z drugiej strony Pegula zbudował swoją grę wokół solidnego serwisu i dwuręcznego bekhendu, co pozwala mu dyktować tempo od linii bazowej. Jej zwycięstwo nie tylko utrzymuje ją w walce o tytuł, ale także obnaża taktyczne słabości Sorribesa na tego typu nawierzchniach. Amerykanka, która udowodniła już, że stanowi zagrożenie na każdej nawierzchni, nadal umacnia swoją pozycję jednej z najbardziej kompletnych zawodniczek na torze.
Występy Sorribesa na trawie kontrastują z jego postępami na innych nawierzchniach. W 2024 roku po solidnym sezonie na glinie dotarł do ćwierćfinału turnieju Roland Garros, gdzie jego podstawowa gra okazała się zabójcza. Jednak na Wimbledonie widać ewidentny brak adaptacji: w ciągu ostatnich pięciu lat tylko raz przeszedł pierwszą rundę.
Ta historia pokazuje, że poza kontuzjami jego największą przeszkodą na trawie jest adaptacja taktyczna, a nie tylko fizyczna. Porażka obnażyła także przepaść pokoleniową w hiszpańskim tenisie. Podczas gdy Sorribes reprezentuje pokolenie, które dorastało na torze zdominowanym przez regularność, gracze tacy jak Bouzas i Navarro lepiej pasują do profilu agresywności niezbędnej na trawie.
Na przykład Bouzas w ostatnich miesiącach zauważalnie poprawił swój serwis i wolej, co było kluczową zmianą pozwalającą przetrwać na londyńskiej trawie. Ten mecz służy zatem jako termometr: hiszpański tenis musi zróżnicować swój profil, jeśli chce rywalizować we wszystkich Wielkich Szlemach. Co ta porażka oznacza dla Sorribesa?
Po skomplikowanym rozpoczęciu sezonu spowodowanym kontuzjami, jego udział w Wimbledonie był sprawdzianem ognia. Teraz skupi się na przygotowaniach do nadchodzących turniejów cementowych, podczas których spróbuje odzyskać poziom, który doprowadził ją do znalezienia się w pierwszej pięćdziesiątce na świecie. Tymczasem Pegula nadal walczy o dobry wynik w turnieju.
Jej kolejną przeciwniczką będzie Jessica Bouzas, która również awansowała w drugiej rundzie po pokonaniu Oksany Selekhmetevej. Remis pozostawia także lekcje hiszpańskiego tenisa. Po odpadnięciu Sorribesa ciężar spoczywa teraz na Bouzasie, Navarro i Yastremskiej, którzy będą reprezentować kraj w kolejnych rundach, gdzie kluczem do uniknięcia niespodzianek będzie regularna gra na trawie. Czytaj w Marca Tenis
Dlaczego to ważne
Porażka Sorribes z Pegulą na Wimbledonie nie tylko zamyka jej udział w turnieju, ale także podkreśla wyzwania, przed którymi stoi, chcąc odzyskać swój najlepszy tenis po kontuzjach. Tenis ziemny wymaga poziomu precyzji i adaptacji, którego nie wszyscy gracze są w stanie utrzymać, a Sorribes drogo za to zapłacił, marnując kluczowe okazje. Dla Peguli wynik umacnia jej status jednej z faworytek na londyńskim torze, chociaż jej postępy nie były tak duże, jak oczekiwano. Trawa w dalszym ciągu stanowi filtr dla graczy, którzy nie dostosowują swojej gry, a ten mecz pokazał to na podstawie danych: cztery zmarnowane sety w decydującym tie-breaku i drugi set, w którym różnica poziomów stała się oczywista. Co więcej, porażka obnażyła przepaść pokoleniową w hiszpańskim tenisie, gdzie gracze tacy jak Bouzas i Navarro lepiej pasują do agresywnego profilu wymaganego przez nawierzchnię, podczas gdy Sorribes musi ponownie przemyśleć swoją strategię, jeśli chce rywalizować we wszystkich Wielkich Szlemach.
Często zadawane pytania
Ile stałych piłek zmarnował Sorribes przeciwko Peguli?
Sorribes zmarnował cztery punkty setowe w pierwszym tie-breaku pierwszego seta, który ostatecznie przegrał 7:6(6).
Jakie miejsce zajął Pegula jako rozstawiony na Wimbledonie 2025?
Pegula zajęła siódme miejsce w turnieju, co odzwierciedla jej pozycję i faworyzowanie w zawodach.
Jak długo trwał mecz pomiędzy Sorribesem i Pegulą?
Mecz trwał nieco ponad półtorej godziny, a pierwszy set był zacięty, a drugi zdominowany przez Pegulę.
Którzy hiszpańscy gracze nadal grają na Wimbledonie po porażce Sorribesa?
Po eliminacji Sorribes w turnieju po zwycięstwach w drugiej rundzie pozostają Hiszpanki Jessica Bouzas, Emma Navarro i Dayana Yastremska.
Dlaczego trawa jest wyzwaniem dla graczy takich jak Sorribes?
Trawa wymaga bardziej agresywnej i precyzyjnej gry, z mocnymi serwisami i agresywnymi wolejami. Styl Sorribesa, oparty na konsekwencji od samego początku, kłóci się z wymaganiami turnieju takiego jak Wimbledon, gdzie piłka opada szybciej, a o punktach decyduje się w krótszym czasie.
Z jakim hiszpańskim zawodnikiem zmierzy się Pegula w trzeciej rundzie?
Pegula zmierzy się z Jessicą Bouzas, która awansowała w drugiej rundzie po pokonaniu Oksany Selekhmetevej.
