İrlanda'nın Uluslar Şampiyonası mücadelesi, Avustralya ve Japonya'ya karşı acımasız bir çifte kafa vuruşuyla başlıyor ve ardından All Blacks'le yüzleşmek için Auckland'a yapılan göz korkutucu bir yolculuk geliyor. Kaptan Dan Sheehan, Sam Prendergast, Harry Byrne ve Ciaran Frawley arasında yarı yarıya savaşların yaşandığı, yaralanmalarla harap olmuş bir ön cepheye liderlik edecek. 14 Haziran'da Brisbane'de Avustralya'ya karşı oynanan ilk maç, Farrell'in yeniden şekillenen takımının gidişatını belirlerken, 21 Haziran'da Tokyo'da Japonya ile oynanan karşılaşma başka bir zorluk katmanı daha ekliyor.
Gerçek pota 28 Haziran'da Auckland'a varacak; burada İrlanda, son yıllarda kırmaya çalıştıkları bir kalede Tüm Siyahlar'la yüzleşmek zorunda kalacak. Kadronun derinliği inceleniyor, önemli forvet ve bek oyuncularının sakatlık nedeniyle kenara çekilmesi Farrell'ı yeni yetenekler kazanmaya zorluyor. Yarı sinek bilmecesi özellikle şiddetlidir.
Prendergast, Byrne ve Frawley, İrlanda'nın saldırısı için kritik bir konumda dakikalarca yarışırken, Sheehan'ın liderliği ise deneyimden arındırılmış bir ön cephede test edilecek. Gelecek vaat eden gençler de dahil olmak üzere beş sınırsız oyuncunun dahil edilmesi, Farrell'in gençliği 2022 Grand Slam kazanan takımın geri kalan çekirdeğiyle harmanlama niyetinin sinyalini veriyor. Kamp içinden gelen tepkiler tehlikenin altını çiziyor.
Farrell seriyi bir Dünya Kupası seçmeleri olarak çerçeveledi ve takımın dayanıklılığının 2027'ye doğru gidişatını belirleyeceği konusunda ısrar etti. Farrell, "Bu üç maçtan fazla bir şey hakkında" dedi. " Uluslar Şampiyonası İrlanda ragbi için çok önemli bir zamanda geliyor.
Yeni Zelanda'daki 2022 seri galibiyeti, İrlanda'nın dünya sahnesinde rekabet edebileceğini kanıtladı, ancak sıkışık bir takvimin ortasında mevcut sakatlık krizi, derinlik ve kadro yönetimindeki zayıflıkları ortaya çıkardı. Farrell'in seriyi dinlenme yerine önceliklendirme kararı, yüksek riskli bir stratejiyi yansıtıyor: Ya kadro zorlu mücadeleden daha güçlü çıkar, ya da kayıplar artar ve 2027 Dünya Kupası döngüsü tam anlamıyla başlamadan durur. 28 Haziran çatışması bir sınavdan çok daha fazlasıdır; İrlanda'nın bu uğursuzluğu kırıp kıramayacağına dair bir referandum.
Bu arada All Blacks, kendi sakatlık endişeleriyle geliyor ancak iç sahada göz korkutucu olmaya devam eden bir rekorla övünüyor. Taktiksel üstünlük kadar psikolojik üstünlük de önemli olacak. Seyahat programı tek başına bir sabotaj el kitabı gibidir.
Brisbane'den Tokyo'ya, Pasifik'i geçmek bir yolculuktur, ancak Tokyo'dan Auckland'a, vücudu ıslak bir bez gibi zaman dilimleri boyunca sürükleyen bir yolculuktur. İrlanda, Auckland'da iyi durumda görünmüyorsa, zararı veren yalnızca All Blacks'in savunması olmayacak; jet lag ve üç kıtada üç hafta içinde üç test maçının kümülatif bedeli olacak. Farrell'in rotasyon politikası bir lüks değil; bu bir hayatta kalma mekanizmasıdır.
Ayrıca bu zorlu mücadeleden sağ çıkabilmek için gereken taktiksel evrim de var. Sexton dönemi metronomik bir önyükleme ve boğucu bir kontrolle tanımlandı. Prendergast, Byrne ve Frawley üçlüsünün liderliğindeki bu yeni nesil, birinci sınıf bir kalecinin güvenlik ağı olmadan da savunmaları çözebileceklerini kanıtlamak zorunda.
İrlanda'nın hücumu durgunlaşırsa, ağır vurucularını kaçıran bir grubun üzerindeki baskı ezici hale gelecektir. Bu seri yalnızca sonuçlarla ilgili değil; eski muhafızlara dayanmayan bir kimlik bulmakla ilgilidir. Sırada ne var: İrlanda Uluslar Şampiyonası'nın Avustralya'ya karşı oynayacağı ilk maç, seriye 14 Haziran'da başlıyor.
Takımın sakatlıkları ve ilk maçları yönetme yeteneği, Farrell'in takımının 2022'de Yeni Zelanda'daki zaferini tanımlayan havayı geri kazanıp kazanamayacağını belirleyecek. BBC Rugby Union üzerinde oku