McCook wystrzelił salwę gotówkową o wartości 2 miliardów dolarów podczas wojny stadionowej Bears

Saga stadionowa Chicago Bears przerodziła się w trójstronną wojnę licytacyjną po tym, jak dwie nowe lokalizacje w Illinois złożyły formalne propozycje, aby stać się przyszłą siedzibą drużyny. Wieś McCook przedstawiła najbardziej agresywną ofertę w historii: bezpłatną ziemię, stadion o wartości 2 miliardów dolarów w całości finansowany przez wioskę oraz symboliczną 1 dolara rocznie. Południowo-wschodnia część Chicago również włączyła się do walki z własnym boiskiem, co komplikuje ciągłe starania drużyny Bears o budowę finansowanej ze środków publicznych kopuły nad jeziorem, która zastąpiłaby Soldier Field.

Konkurencja przeciwstawia teraz samofinansowanie przedmieść planom wspieranym przez miasto, zmieniając kalkulację polityczną i finansową związaną z pozyskaniem flagowej franczyzy NFL. Propozycja McCooka stanowi bezpośrednie wyzwanie dla długo utrzymywanej przewagi Chicago w negocjacjach stadionowych. Wioska licząca poniżej 2500 mieszkańców pokryje wszystkie koszty budowy nowego obiektu na 60 000 miejsc i bezpłatnie przekaże Bears kontrolę nad gruntem.

Roczna umowa najmu o wartości 1 dolara – standard w umowach dotyczących obiektów sportowych – wysyła wiadomość: McCook pragnie drużyny tak bardzo, że jest skłonny postawić cały budżet wioski na długoterminową grę. The Bears nie poparli publicznie żadnej lokalizacji, ale nagłe pojawienie się małej rządowej, całkowicie gotówkowej alternatywy zmusza urzędników Chicago do skonfrontowania się z tym, czy ich plan nad jeziorem może być konkurencyjny bez większych dotacji publicznych. Oferta Southeast Side, choć mniej rzucająca się w oczy, dodaje kolejną warstwę niepewności.

Jej propozycja koncentruje się na działkach znajdujących się w strefie przemysłowej w pobliżu drogi ekspresowej Dan Ryan, zachwalając dostęp do autostrady i możliwości rozbudowy. W przeciwieństwie do podejścia McCooka opartego na czeku in blanco, Southeast Side opiera się na istniejącej infrastrukturze i narracji o ożywieniu gospodarczym w historycznie zaniedbanej dzielnicy. Mimo to drużyna Bears preferuje lokalizację nad jeziorem – pomimo przeszkód środowiskowych i politycznych – pozostaje domyślna, co daje obu pretendentom duże szanse, chyba że plan miasta utknie w martwym punkcie.

Odważna oferta McCooka rodzi również pytania o stabilność finansową wioski. Przeznaczenie 2 miliardów dolarów – kwoty przewyższającej roczny budżet – prawdopodobnie wymagałoby kreatywnego finansowania, takiego jak partnerstwa prywatne lub umowy o podziale dochodów z Niedźwiedziami. Krytycy twierdzą, że mogłoby to narazić McCooka na bezbronność, gdyby stadion nie wygenerował przewidywanych zysków, natomiast zwolennicy twierdzą, że ekonomiczny efekt aureoli drużyny NFL uzasadnia ryzyko.

Tak czy inaczej, to posunięcie stawia McCooka jako dziką kartę w grze tradycyjnie zdominowanej przez większe gminy. Tymczasem propozycja Southeast Side podkreśla złożoność przebudowy obszarów miejskich. Choć w planie unika się skrajności finansowych McCooka, stoi on przed własnymi wyzwaniami, w tym kosztami oczyszczania środowiska i potencjalnym sprzeciwem społeczności.

Historia przemysłowa tego obszaru oznacza, że ​​rekultywacja gleby może zwiększyć cenę projektu o dziesiątki milionów, co urzędnicy z Chicago muszą rozważyć w kontekście zawartej w ofercie obietnicy dotyczącej tworzenia miejsc pracy i inwestycji w sąsiedztwie. Kontrastuje to ostro z nieskazitelnym terenem McCooka, gotowym do włożenia łopaty, co podkreśla kompromisy między zagospodarowaniem terenów zielonych i zdegradowanych. Reakcje polityczne już zarysowują się w znany sposób.

Radni z okręgów nad jeziorem argumentują, że kopuła finansowana ze środków publicznych to jedyny sposób na ochronę niedźwiedzi w Chicago, podczas gdy przywódcy przedmieść chwalą model McCooka „bez zobowiązań” jako mądrzejszy sposób wykorzystania dolarów podatników. Biuro The Bears milczy, ale presja rośnie: każdy dzień bez decyzji grozi alienacją tej czy innej frakcji w regionie, w którym polityka stadionowa wykoleiła dotychczasowe ruchy franczyzy. Oferta McCooka podkreśla również zmieniający się krajobraz rozwoju obszarów podmiejskich.

W miarę jak mniejsze gminy starają się ożywić swoje gospodarki, coraz częściej zwracają się ku projektom na dużą skalę, takim jak stadiony sportowe, aby stymulować wzrost i przyciągać nowe przedsiębiorstwa. Tendencja ta jest szczególnie widoczna w rejonie Chicago, gdzie w ostatnich latach kilka przedmieść poczyniło znaczne inwestycje w nową infrastrukturę i udogodnienia. Wykorzystując własne zasoby, aby zabezpieczyć Niedźwiedzie, McCook zakłada, że ​​jego wyjątkowe połączenie małomiasteczkowego uroku i wielkomiejskich ambicji może się opłacić na dłuższą metę.

Decyzja Niedźwiedzi będzie miała także daleko idące konsekwencje dla strategii rozwoju gospodarczego miasta. Jeśli zespół zdecyduje się pozostać w Chicago, miasto prawdopodobnie będzie musiało ponownie rozważyć swoje plany dotyczące finansowanej ze środków publicznych kopuły nad jeziorem. Może to obejmować rewizję budżetu, harmonogramu lub zakresu projektu, a nawet całkowitą rezygnację z planu na rzecz skromniejszej alternatywy.

Alternatywnie, jeśli Niedźwiedzie wybiorą lokalizację na przedmieściach, miasto może być zmuszone do ponownej oceny swoich priorytetów i skupienia się na innych inicjatywach rozwojowych, które mogą pobudzić wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy w okolicy. Co dalej: Oczekuje się, że własność The Bears zawęzi pole do późnego lata, po czym prawdopodobnie nastąpią wizyty w terenie i głębokie analizy finansowe. Decyzja może zapaść przed otwarciem sezonu NFL 2024, ale im dłużej ten proces będzie się przeciągał, tym większy wpływ zyskają McCook i drużyna Southeast Side – nawet jeśli ich szanse pozostaną wysokie. Czytaj w NewsAPI.org