Pulisic poradzi sobie z Milanem Amorima? Dylemat delikatnych mięśni

Christian Pulisic nie wchodzi w grę: kiedy wychodzi na boisko, prezentuje statystyki jak topowy zawodnik. Jednak ciągłe kontuzje mięśni stają się problemem strukturalnym Milanu Rubena Amorima. Sezon 2025/26 Amerykanin zakończył sezon z 12 golami i 8 asystami w 28 występach, co plasuje go wśród najlepszych w kadrze Rossoneri.

Jednak cztery kontuzje mięśni ograniczyły jego dostępność do mniej niż 60% oficjalnych meczów, co stoi w sprzeczności z ambicjami projektu opartego na ciągłości i odporności. , ponownie wywołał debatę na temat: czy nadal ma sens stawianie na zawodnika, który ma problemy z utrzymaniem się na boisku? Problemy fizyczne Pulisica nie są odosobnionym przypadkiem.

W ciągu ostatnich trzech lat jego średnia dostępność wynosi 62%, najniższy poziom w roku 2024/25 wynosi 55%, a szczyt – 68% w roku 2023/24. Liczby, które w mistrzostwach takich jak Serie A, gdzie fizyczność odgrywa coraz większą rolę, stają się piętą achillesową. Zwłaszcza teraz, gdy Milan przygotowuje się do letniego okresu przejściowego pod okiem Rubena Amorima, trenera, który preferuje solidny i zorganizowany skład.

Fizyczna słabość Pulisica ujawnia się także w porównaniu z czołowymi europejskimi zawodnikami. Według danych Opta jedynie 34% zawodników, którzy rozegrali co najmniej 50 meczów w Serie A w ciągu ostatnich trzech lat, ma dostępność mniejszą niż 70%, podczas gdy Pulisic plasuje się w najniższych 10%. Ta przepaść jeszcze bardziej się pogłębia, jeśli weźmiemy pod uwagę zawodników atakujących: spośród 20 najlepszych strzelców Serie A w sezonie 2025/26 tylko dwóch ma odsetek występów niższy niż 65%, a Pulisic jest jednym z nich.

Tendencja jest jeszcze bardziej niepokojąca, jeśli przeanalizuje się wpływ gospodarczy. Milan płaci Pulisicowi około 4,5 miliona euro brutto za sezon, co w porównaniu z rzeczywistymi występami przekłada się na ponad 160 000 euro za rozegrany mecz. Nieproporcjonalny koszt w porównaniu z takimi zawodnikami jak Rafael Leão czy Marcus Thuram, którzy mimo podobnych zarobków gwarantują średnią frekwencję na poziomie ponad 80%.

„Dzięki Amorimowi chcemy zbudować coś trwałego, a zawodnik, który opuszcza co dwa mecze, nie jest zgodny z tym celem”. Głębsza analiza danych Pulisica ujawnia niepokojącą tendencję: jego kontuzje mają charakter nie tylko mięśniowy, ale wiążą się także z problemami z koordynacją i ogólną kondycją fizyczną. Sugeruje to, że problem nie ma jedynie charakteru fizycznego, ale także związany z przygotowaniem i zarządzaniem obciążeniem pracą.

Milan będzie zatem musiał ocenić nie tylko możliwość przedłużenia kontraktu Pulisica, ale także wdrożenia spersonalizowanego programu przygotowania fizycznego, który pomoże mu zmniejszyć ryzyko kontuzji. Co więcej, wybór Amorima na trenera Milanu wprowadza kolejny element niepewności w przyszłość Pulisica. Amorim jest znany ze swojego nacisku na kondycję i odporność, dlatego może niechętnie stawiać zakłady na gracza, który nie jest w stanie zapewnić stałej obecności.

Może to skutkować zmniejszeniem roli Pulisica w zespole, a nawet jego sprzedażą w letnim oknie transferowym. Milan będzie zatem musiał dokładnie ocenić dostępne opcje i podjąć decyzję, która weźmie pod uwagę nie tylko talent Pulisica, ale także potrzeby zespołu i projekt Amorima. Co się stanie od teraz?

Milan będzie musiał zdecydować, czy skupić się na Pulisiciu z taktycznego punktu widzenia, czy też szukać alternatywnych rozwiązań już na najbliższym rynku transferowym. Zarząd Rossoneri, świadomy ryzyka, oceni każdą opcję: od przedłużenia kontraktu na bardziej rygorystyczne warunki, po poszukiwanie zastępcy, który zagwarantuje ciągłość. Jedno jest pewne: czas ucieka, a Amorim nie będzie czekał, aż mięśnie Pulisica dostosują się do jego projektu. Czytaj w MilanNews24