Czy Cowboys są poważnymi pretendentami w tym sezonie?

Dallas Cowboys wkraczają w rok 2026 z tym samym znakiem zapytania, który prześladuje ich od lat: czy rzeczywiście uda im się wygrać w styczniu? Debata wideo ESPN skupia się wokół trzech filarów – wytrzymałości Daka Prescotta, dominacji Micaha Parsonsa w defensywie i osiągnięć zespołu po sezonie – a wszystkie one wskazują na utalentowany skład, ale niesprawdzony w momentach, w których ma to największe znaczenie. tygodniu.

Jego zdrowie pozostaje największym ryzykiem dla franczyzy; bez niego sufit play-offów Cowboys zawali się. W defensywie Parsons jest siłą napędową. Tytuł Defensywnego Gracza Roku 2021 zanotował w zeszłym sezonie 14 worków i 25 wślizgów, co pozwoliło drużynie zająć piąte miejsce w NFL pod względem dozwolonych punktów.

i łamiący serce mecz z San Francisco w 2025 r. Niezdolność Cowboys do generowania strat w tych meczach – zaledwie trzech zdobytych punktów łącznie w tych czterech porażkach – obnaża fatalny błąd w ich dążeniu do mistrzostwa. Coaching jest trzecią zmienną.

Kadencja Mike'a McCarthy'ego zaowocowała pięcioma zwycięstwami w play-offach w ciągu ośmiu sezonów, a żadne nie odniosło zwycięstwa przeciwko drużynie, która zakończyła sezon zasadniczy rekordem zwycięstw. miejsce w lidze. Obrona, choć mocna w sezonie zasadniczym, brakuje Parsonsowi prawdziwego dopełnienia podań i pośpiechu; Całkowita liczba zwolnień DeMarcusa Lawrence’a w 2025 r.

(6,5) to najniższy wynik w jego karierze pełnoetatowego startera. Sezon zasadniczy 2025 Cowboys – bilans 13-4 i piątka najlepszych defensorów – maskuje głębsze problemy. miejscu według skorygowanych wskaźników Football Outsiders, co oznacza, że ​​ucztowali na osłabionych przeciwnikach, unikając jednocześnie elitarnej rywalizacji.

zakwalifikowały się do play-offów, sugeruje, że ich sukces w sezonie zasadniczym nie opiera się na pokonaniu najlepszych, ale na przetrwaniu reszty. Ten schemat pokrywa się z ich zmaganiami w fazie play-off: od 2022 roku Dallas ma bilans 0-4 z drużynami, które zakończyły sezon zasadniczy rekordem zwycięstw, a passa obejmuje porażki z 49ers (dwukrotnie), Lions i Eagles. Kolejną warstwą jest poleganie Cowboys na improwizacyjnym geniuszu Prescotta.

W 2025 roku zajął trzecie miejsce w NFL pod względem liczby podań pod presją (92,1) i drugie pod względem jardów na próbę w trzeciej i długiej próbie (11,4). Jednak te cechy nie przełożyły się na zwycięstwa w play-offach. Po porażce w rundzie dywizji 2025 z San Francisco Prescott uzyskał 71,4 podań – najniższy w swojej karierze w meczu posezonowym – rzucając dwa typy.

Niezdolność Cowboys do utrzymania dobrej passy w tym meczu, zakończonym zaledwie 18 pierwszymi upadkami, podkreśla brak uzupełniającej tożsamości poza bohaterstwem Prescotta. , a ich linia ofensywna pozwoliła na szóste miejsce pod względem presji w lidze. Zmusza to Prescotta do sytuacji wymagających dużej dźwigni, w których pojedynczy błąd może wykoleić zapał.

Brak niezawodnej gry w parterze sprawia, że ​​atak jest przewidywalny w krytycznych momentach, co wykorzystują przeciwnicy w fazie play-off. Zespoły takie jak 49ers i Eagles konsekwentnie neutralizowały Lamba, dołączając do niego dodatkowych obrońców, dzięki czemu Prescott mógł wygrywać bitwy jeden na jednego – było to zadanie, z którym zmagał się po sezonie. Z punktu widzenia defensywy pośpiech Cowboys pod Parsons stanowi zagrożenie.

Najmniejsza liczba zwolnień Lawrence’a w 2025 r. (6,5) jest symptomatyczna dla jednostki, która generuje presję niemal wyłącznie z jednej strony. miejsce w lidze NFL pod względem liczby zwolnień, co oznacza, że ​​zbyt mocno polegają na Parsonsie, jeśli chodzi o wygrywanie meczów.

Ta nierównowaga została ujawniona podczas rundy dywizji 2025, kiedy linia ofensywna 49ers zneutralizowała Lawrence’a i wewnętrzną akcję, umożliwiając Brockowi Purdy’emu działanie bez stałej presji. Niezdolność Cowboys do generowania strat – zaledwie 12 na wynos w ostatnich ośmiu meczach w 2025 roku – jeszcze bardziej podkreśla brak destrukcyjnych rozgrywających poza Parsons. Reakcje na debatę są podzielone według przewidywalnych linii.

i obronę, która utrzymywała przeciwników na poziomie 18,2 punktu na mecz. Jednak analitycy tacy jak Ian Rapoport z NFL Network argumentują, że historia kontuzji Prescotta i brak prawdziwego obrońcy nr 1 w drużynie Cowboys (przewidywany starter to Jourdan Lewis) sprawiają, że „jedną złą przerwę dzieli ich od kolejnego wczesnego wyjścia”. Harmonogram na rok 2026, obejmujący wycieczki do Baltimore, Kansas City i Filadelfii, również nie złagodzi ścieżki.

Co dalej: Sezon 2026 Cowboys rozpoczną u siebie przeciwko Giants 7 września. Ich pierwsze trzy mecze obejmują także wyjazd do Cincinnati, co jest papierkiem lakmusowym dla drużyny, która w sezonie zasadniczym nie pokonała jeszcze drużyny play-off z 2025 roku. Pozasezonowy program kondycyjny Prescotta i zdolność Parsonsa do zachowania zdrowia zadecydują o tym, czy Dallas w końcu się przebije, czy też zadowoli się kolejnym niemal nieudanym spotkaniem.

Projekt podejścia Cowboys z kwietnia mógłby rozwiązać problem braków w szybkości podań i obrońców, ale kończy się czas dla drużyny, której w styczniu zabrakło drugiej szansy. Sezon 2026 to nie tylko kolejny rok dla Cowboys; to referendum w sprawie całej ich filozofii organizacyjnej. Zależność franczyzy od bohaterstwa Prescotta i dominacji Parsonsa zamaskowała głębsze wady składu, ale play-offy nie nagradzają samych talentów – nagradzają wykonanie pod presją.

Jeśli Dallas nie będzie w stanie naprawić luk w swoim schemacie i brakach kadrowych, kampania w 2026 roku będzie kolejnym przypisem na długim szeregu świetnych wyników w sezonie zasadniczym, które zostały zniweczone przez styczniowe niepowodzenia. Czytaj w ESPN