Fabien Galthié speelt niet op veilig om de arena te betreden. Voor de openingswedstrijd van het Landenkampioenschap tegen Nieuw-Zeeland onthulde de coach van het Franse XV een naar buskruit ruikende compositie, gericht op een grote tactische inzet die centraal staat in het spel. Het Lucu-Jalibert-scharnier wordt officieel gelanceerd, waardoor Maxime Lucu en Matthieu Jalibert aan het stuur zitten om de Franse aanval op de onbetwiste meesters van het wereldrugby te besturen.
Op het wedstrijdformulier staat een onmiskenbaar stempel van Union Bordeaux Bègles. Er zijn acht spelers van de Gironde-club gevestigd, een kritische massa die verder gaat dan louter toeval. Deze strategie is gebaseerd op de hypothese dat clubautomatismen, week na week aangescherpt onder de UBB-trui, de internationale druk zullen overleven.
Damian Penaud, formidabele vleugelverdediger, en Cyril Poirot, solide pijler, behoren tot de belangrijkste elementen die worden opgeroepen om deze collectieve aanvalskracht te belichamen. Het doel is duidelijk: gebruik deze samenzwering om de Nieuw-Zeelandse machine te deconstrueren. De UBB-optie is niet anekdotisch, maar structureel en ideologisch.
Het spel van Bordeaux onderscheidt zich door zijn transmissiesnelheid en zijn vermogen om de achterlijnen in grote ruimtes te laten spelen, een benadering die soms in tegenspraak is met het veroveringsrugby dat traditioneel wordt geassocieerd met de Franse XV. Door deze harde kern op één lijn te brengen, probeert Galthié dit uitgebreide model op het internationale toneel te importeren om in te gaan tegen de Nieuw-Zeelandse verdediging die gewend is het tempo te dicteren en tegenstanders in hun kamp te onderdrukken. De kwestie gaat verder dan eenvoudige selectie: het gaat over het veranderen van tactische software tegen een team dat uitblinkt in het uitbuiten van de kleinste fouten in de defensieve opstelling.
Deze durf brengt een aantal risico's met zich mee, vooral voor een deelnamewedstrijd in een competitie die zo veeleisend is als het Landenkampioenschap. In tegenstelling tot een zomertournee waar experimenteren is toegestaan, zou een nederlaag hier de weg naar de titel onmiddellijk in gevaar brengen. De druk rust dus zwaar op de schouders van het voorste peloton, waar de aanwezigheid van Poirot en zijn Bordeaux-kameraden voldoende meterswinst moeten garanderen om de achterhoede te bevrijden.
Als de stichting de impact van de All Blacks niet kan weerstaan, dreigt de creativiteit van het scharnier te veranderen in een dodelijke val, waardoor het team wordt blootgesteld aan bliksemsnelle tegenaanvallen. Deze compositiekeuze geeft een krachtig signaal van ambitie af. Door dit scharnier en deze basis in Bordeaux op één lijn te brengen, zet Galthié alles in op de kracht van de aanval en de soepelheid om de All Blacks te onttronen.
Het is een verklaring van offensieve intentie, waarbij wordt geweigerd dat managementrugby de voorkeur geeft aan onmiddellijke impact en creativiteit ten opzichte van het team dat als absolute maatstaf in de discipline dient. Het vertrouwen dat in dit UBB-blok wordt gesteld, suggereert dat de weg naar de overwinning ligt in een vlekkeloze uitvoering van offensieve plannen. De recente statistieken van de All Blacks versterken de durf van deze keuze.
Sinds 2022 heeft Nieuw-Zeeland 85% van hun wedstrijden gewonnen, met een gemiddelde van 3,8 pogingen per wedstrijd. Geconfronteerd met deze scoringsmachine moet Frankrijk absoluut voorkomen dat hij de bal verliest en elk interval in de verdediging van de tegenstander benutten. Het Bordeaux-model, gebaseerd op snelle passes en constante wisselingen van speelhelft, zou deze tekortkomingen precies kunnen uitbuiten door de Nieuw-Zeelanders te dwingen te reageren in plaats van hun spel op te leggen.
De recente geschiedenis van het internationale rugby laat zien dat teams die het wagen de favorieten van streek te maken met een open spel het beter doen dan teams die hen proberen te imiteren. Het meest opvallende precedent blijft Zuid-Afrika in 2019, dat de All Blacks in de WK-finale versloeg met een spel dat gebaseerd was op snelheid en defensieve druk in plaats van op brute kracht. Galthié lijkt geïnspireerd te zijn door deze aanpak, waarbij hij vertrouwt op een scharnier dat in een fractie van een seconde beslissingen kan nemen en op aanvallers die een hoog tempo kunnen aanhouden.
“We veranderen geen team dat wint, maar we kunnen een team veranderen om te winnen”, reageerde een voormalig Frans international op voorwaarde van anonimiteit. Dit citaat vat de gemoedstoestand samen die deze selectie drijft: een verlangen om te breken met traditionele patronen, zelfs met het risico van mislukking, om het glazen plafond tegen de All Blacks te doorbreken. Deze tactische weddenschap maakt deel uit van een bredere dynamiek van vernieuwing van de XV van Frankrijk.
Sinds 2020 integreert Galthié geleidelijk spelers van clubs als Bordeaux, La Rochelle of Toulouse, waardoor de selectie omgevormd wordt tot een tactisch laboratorium. De gemengde resultaten in 2023, ondanks opmerkelijke individuele prestaties, brachten het management ertoe zijn aanpak te radicaliseren. Het Landenkampioenschap biedt daarom een kans om deze revisie te valideren, met een ongekend scharnier en een Bordeaux-basis als standaard voor een nieuw tijdperk.
Wat zijn de gevolgen? Deze openingswedstrijd zal dienen als een volledige test voor deze nieuwe architectuur. Als de alchemie werkt, profileert Frankrijk zich onmiddellijk als kanshebber voor de uiteindelijke titel van het Landenkampioenschap.
Bij mislukking zal de gehele geldigheid van deze “club binnen een team” in twijfel worden getrokken. De tijd is gekomen voor de Blues om te bewijzen dat tactisch lef loont ten opzichte van de mondiale maatstaf. Lezen op France Info Sport
Waarom dit ertoe doet
Het scharnier is de meest technische positie in rugby, en de associatie van Lucu en Jalibert is geen simpele administratieve formaliteit. Het is de keuze voor een riskant maar potentieel beloond spel tegen Nieuw-Zeeland. Het overwicht van UBB-spelers, acht op vijftien, bevestigt dat de Gironde-club het hart van het Franse rugby is geworden. Deze tactische afhankelijkheid van clubautomatisering om de All Blacks te verslaan toont de evolutie van de Franse XV naar een model van totaal vertrouwen in zijn regionale leiders. Deze gedurfde weddenschap zou de normen van het Franse rugby opnieuw kunnen definiëren als het team erin slaagt zijn tempo op te leggen aan de wereldnorm.
Veelgestelde vragen
Wie vormt het scharnier van de XV van Frankrijk?
Het is het duo Maxime Lucu en Matthieu Jalibert. Galthié besloot ze te associëren met de scrumhalf- en fly-half-posities om de aanval vanaf de aftrap te leiden.
Wat is het gewicht van UBB in dit team?
De invloed is enorm met acht houders uit de Union Bordeaux Bègles. We vinden daar vooral Damian Penaud en Cyril Poirot die de offensieve strategie ondersteunen.
Wat staat er op het spel in deze wedstrijd?
Dit is de openingswedstrijd van het Landenkampioenschap. Het doel is duidelijk: de All Blacks onttronen en de concurrentie op de juiste manier beginnen dankzij het nemen van berekende risico's.
Waarom is deze compositie een gok?
Het vertrouwen op zo'n groot blok spelers van dezelfde club en op een aanvallend scharnier is bedoeld om de Nieuw-Zeelanders voor te blijven, maar dit vereist absolute precisie.
Wat zijn de aanvallende sterke punten van dit team?
De transmissiesnelheid en het vermogen om grote ruimtes te exploiteren, geërfd van het Bordeaux-spel, zijn de belangrijkste troeven. Vooral Damian Penaud brengt de dimensie van een formidabele afmaker met zich mee.
Wat zijn de grootste risico’s van deze strategie?
Het gebrek aan fysieke robuustheid in het peloton en de afhankelijkheid van clubautomatismen in een situatie van hoge internationale druk. Een uitlijnfout of balverlies kunnen fataal zijn voor de All Blacks.
%2F2026%2F07%2F02%2F6a46130a99e41897871757.jpg&w=1920&q=72&output=webp&we)
